เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 168 เชิญท่านบรรพชนออกจากเขา
สายลมหนาวพัดวนกลิ่นคาวโลหิตอันคลุ้งหนักที่หน้าโถงไท่เหอ
หลี่ชิงหลัวยืนอยู่ท่ามกลางแขนขาที่ขาดกระจุยเกลื่อนพื้น สังคังเกราะศึกเกล็ดมังกรสีทองที่สวมอยู่เปื้อนโลหิตของทหารกองพลกลไกเทพจนกลายเป็นสีแดงคล้ำ นางค่อย ๆ หลับตาลง น้ำตาใสสองสายไหลเงียบ ๆ ลงตามแก้มที่เต็มไปด้วยร่องรอย
ต้าเฉียนจบสิ้นแล้ว
จุดสูงสุดแห่งมรรคยุทธ์ของปุถุชน เมื่อเผชิญหน้ากับอสุรกายที่เรียกตัวเองว่าผู้บำเพ็ญเซียนกลุ่มนี้ ช่างเหมือนของเล่นที่ทำจากกระดาษ
“ฝ่าบาท!” ผู้บัญชาการองครักษ์เงาตาแดงก่ำ พุ่งเข้าไปข้างหน้าอย่างไม่สนสิ่งใด หมายจะประคองจักรพรรดินีที่โซซัดโซเซ เขากำดาบบุปผาวสันต์ในมือแน่น แม้รู้ว่าต้องตาย เขาก็ยังเตรียมพุ่งเข้าไปกัดเนื้อสักชิ้นของเด็กหนุ่มชุดขาวผู้นั้น
“ถอยไป”