เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 165 คลื่นปราณวิญญาณ
ลึกเข้าไปในสุสานหลวง ณ ชานเมืองด้านตะวันตกของเมืองหลวง
เหมันต์อันยาวนานเพิ่งคลายไอหนาวเฮือกสุดท้าย เพียงหนึ่งราตรี ป่าไผ่ม่วงทั้งผืนก็พลิกเปลี่ยนราวฟ้าดินกลับตาลปัตร
หลี่ฉางเซิงผลักประตูไม้ของบ้านไม้ไผ่ออก ภาพตรงหน้าทำให้แม้แต่ผู้พิทักษ์สุสานซึ่งผ่านกาลเวลามายาวนานเช่นเขายังอดเลิกคิ้วไม่ได้
ไผ่ม่วงที่เพิ่งงอกใหม่ เดิมสูงเพียงเลยศีรษะคนเล็กน้อย กลับพุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่งอีกสามฉื่อกว่าในชั่วหนึ่งราตรี ปล้องไผ่สีม่วงเข้มแต่เดิมบัดนี้มีประกายวาวฉ่ำเคลือบอยู่ ใบไผ่ไม่ใช่สีเขียวสดธรรมดาอีกต่อไป แต่กลับใสกระจ่างประหนึ่งแกะสลักจากหยกมรกตชั้นสูง เมื่อสายลมอ่อนพัดผ่าน ป่าไผ่ก็ไหวเอน ส่งเสียงใสกังวานดุจหยกกระทบกัน
ในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นหอมหวานสดชื่นอันเข้มข้นยิ่ง เพียงสูดกลิ่นนี้เข้าไปหนึ่งครั้ง ก็รู้สึกว่าสมองปลอดโปร่ง รูขุมขนทุกแห่งทั่วร่างล้วนผ่อนคลายเปิดออก