เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 153 ปิดเขาสุสานหลวง
เสียงอึกทึกแห่งพิธีใหญ่ขึ้นครองราชย์ถูกทิ้งไว้เบื้องหลังยังพระราชวังที่อยู่ห่างออกไปไกลหลายสิบลี้แต่แรกแล้ว บริเวณโดยรอบสุสานหลวงเดิมทีก็แทบไร้ร่องรอยผู้คนอยู่ก่อน ในค่ายทหารยามที่ตั้งมั่นอยู่ห่างจากสุสานหลวงออกไปสิบลี้นั้น คบไฟกำลังส่ายไหวอย่างรุนแรงท่ามกลางลมหนาว ส่งเสียงเผาไหม้เปรี๊ยะ ๆ ดังลั่น
ผู้กองจางหู่กระชับเกราะหนักบนร่างให้แน่นขึ้น พ่นไอขาวออกมาคำหนึ่ง เขาได้รับคำสั่งลับจากจักรพรรดินีพระองค์ใหม่ ให้รับผิดชอบ “คุ้มกัน” ความปลอดภัยของสุสานหลวง เพื่อป้องกันมิให้มีคนนอกมารบกวนการบำเพ็ญสงบของท่านบรรพชน
“ไฉนคืนนี้ถึงได้หนาวเยี่ยงนี้? ประหลาดแท้” จางหู่พึมพำประโยคหนึ่ง พลางกดด้ามดาบข้างเอว นำทหารลาดตระเวนกลุ่มหนึ่งเดินตรวจตราไปตามขอบศิลาขอบเขต
ในชั่วขณะนั้นเอง ทหารหนุ่มคนหนึ่งที่เดินอยู่หน้าสุดพลันชะงักฝีเท้า ชี้ไปทางด้านหน้าด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน “ทะ…ท่านผู้กอง ท่านดูตรงนั้นสิขอรับ!”
จางหู่มองตามทิศทางที่ทหารผู้นั้นชี้ไป พลันสูดลมหายใจเย็นเยียบเข้าลึกในทันใด