กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 ธุลีแห่งต่างแดน
เกล็ดหิมะอันแวววาวหยุดนิ่งอยู่กลางเวหา มิได้ร่วงหล่นลงมาอีก แรงกดดันขั้นนิมิตสวรรค์ที่สามารถบดขยี้มหาปรมาจารย์ได้นั้น ราวกับถูกลบเลือนให้ราบเรียบไปดื้อ ๆ
บนเส้นทางมรรคเทพ ทุกคนต่างค้างอยู่ในท่วงท่าของชั่วขณะก่อนหน้า ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดผวา
โดยเฉพาะชายชราผู้สวมชุดคลุมยาวสีเทาผู้นั้น
ฝ่ามืออันผอมแห้งของเขาอยู่ห่างจากขม่อมของหลี่ชิงหลัวไม่ถึงหนึ่งชุ่น ปราณแท้อันน่าสะพรึงกลัวที่แฝงอยู่ในกลางฝ่ามือ ซึ่งเพียงพอจะราบยอดเขาลูกย่อม ๆ ให้เป็นหน้ากลอง บัดนี้กลับอันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย
“นี่…นี่มัน…”