กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 133 จนอดทนไม่ได้
ทหารรักษาวังสวมเกราะหนัก ถือง้าวยาว ราวกับกระแสเหล็กกล้าสีดำ อุดทางออกของสุสานหลวงไว้แน่นหนาจนไม่เหลือช่องว่าง
เกราะเย็นยะเยือกนั้นสะท้อนแสงจ้าเย็นตาใต้แสงตะวัน กลิ่นอายสังหารพลุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า แม้แต่นกน้อยรอบข้างก็ไม่กล้าหยุดเกาะ ส่งเสียงร้องตื่นตระหนกบินหนีไปไกล
ที่หน้าสุดของกระแสเหล็กกล้านี้ มีแท่นสูงแห่งหนึ่งถูกตั้งขึ้น
บนแท่นสูงนั้น เก้าอี้ไท่ซือที่ปูหนังเสือวางตั้งตระหง่านอยู่
เว่ยจงเสียนสวมชุดคลุมลายมังกรสีแดงสด มือถือถ้วยชาร้อนถ้วยหนึ่ง กำลังค่อย ๆ เขี่ยฟองชาอย่างใจเย็น