กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 114 สิบปีชั่วพริบตา
ป่าไผ่ม่วงผืนนั้นยังคงเขียวขจีตั้งตระหง่าน ไม่ว่าโลกภายนอกจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร ที่นี่ก็ยังคงรักษาความเงียบสงบและร่มรื่นเอาไว้เสมอมา
ทว่าคน กลับมิใช่วันวานอีกต่อไปแล้ว
ท่ามกลางหมอกบางยามอรุณ เงาร่างสูงเพรียวสายหนึ่งกำลังร่ายรำกระบี่
สตรีผู้นั้นสวมชุดรัดกุมสีดำสนิท ที่เอวผูกเข็มขัดสีแดงเข้ม เผยให้เห็นทรวดทรงองค์เอวชวนตื่นตะลึง ผมยาวของนางเกล้าขึ้นสูง เผยใบหน้าเย็นชาและงดงามเป็นเลิศ
วันเวลาสิบปี ชะล้างความไร้เดียงสาบนตัวหลี่ชิงหลัวไปจนหมดสิ้น
ยามนี้นาง ทุกท่วงท่ายกมือขยับเท้าแฝงไว้ด้วยบารมีของผู้กุมอำนาจ กระบี่ยาวในมือมิได้เปี่ยมด้วยไอสังหารคุกรุ่นเหมือนแต่ก่อนอีกต่อไปแล้ว ทว่ากลับเพิ่มความกลมกลืนของการหวนคืนสู่ความเรียบง่ายดั้งเดิม