เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 ความหยั่งรู้แห่งมรรคยุทธ์
หลี่ฉางเซิงเขี่ยใบอ่อนที่เพิ่งเด็ดจากปลายกิ่งในมือเล่น
“การสะสมแต้มคุณสมบัติไปเรื่อย ๆ ดูเหมือนจะมาถึงคอขวดเข้าแล้ว”
เขาพึมพำกับตัวเอง นิ้วมือบดเบา ๆ ใบอ่อนนั้นก็กลายเป็นผงในชั่วพริบตา แม้แต่น้ำเลี้ยงก็ถูกสั่นจนกลายเป็นสุญตา
นี่ไม่ใช่กำลังภายใน แต่เป็นการควบคุมพละกำลังที่บริสุทธิ์ถึงขีดสุด
หลายสิบปีมานี้ เขาอาศัย “การเพิ่มแต้มไร้ขีดจำกัด” วิ่งลุยบนเส้นทางกายเนื้อบรรลุอริยะ หนึ่งพลกำลังทลายสิบชั้นเชิง ชื่นใจจริง ๆ
แต่ตั้งแต่ได้พบราชครูเผ่าคนเถื่อนทัวป๋ากูผู้นั้น และได้หยั่งรู้ “ขั้นนิมิตสวรรค์” ครั้งหนึ่งด้วยการจิตท่องมหาสุญตา หลี่ฉางเซิงก็พบปัญหา
พละกำลังกายเนื้อล้วน ๆ แม้จะทุบทุกสิ่งแตกได้ แต่ในเรื่อง “ความละเอียด” และ “การประยุกต์ใช้กฎ” กลับดูเทอะทะไปบ้าง ราวกับขาด “ปราณเซียน” ไปสักหน่อย