กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 68 หน้าใหม่ในสุสานหลวง
จ้าวกงกงนอนอยู่บนเตียง ใบหน้าซีดเซียว อกขึ้นลงแผ่วเบา เขาเบือนหน้าอย่างลำบาก ดวงตาชราขุ่นมัวมีแววอ้อนวอน มองไปยังหลี่ฉางเซิงที่นั่งดื่มชาอยู่ข้างหน้าต่าง
“องค์ชาย... บ่าวชรา... บ่าวชรามีคำขอที่เกินควรสักอย่าง...”
หลี่ฉางเซิงวางกาน้ำชาดินม่วงในมือลง สีหน้าเรียบเฉย “ว่ามาเถิด ระหว่างเราสองคน ไม่ต้องพูดอึดอัดไม่จบเช่นนี้”
“บ่าวชรา... บ่าวชรารู้ตัวว่าเวลาเหลือไม่มากแล้ว...” จ้าวกงกงหอบหายใจหนึ่งครั้ง สายตาเลื่อนลอยไปทางนอกหน้าต่าง “แต่สุสานหลวงแห่งนี้เงียบเหงา หลังจากบ่าวชราไปแล้ว เกรงว่าจะไม่มีใครชงชารินน้ำให้องค์ชาย... และไม่มีใครอยู่เป็นเพื่อนพูดคุยกับองค์ชาย...”
“เพราะฉะนั้น บ่าวชราจึงกล้า... อยากจะแนะนำคนคนหนึ่งให้องค์ชาย...”