เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 41 ยมราชไม่รับตัว บรรเลงดนตรีต่อ
“ตูม—”
เสียงระฆังครั้งที่เก้า ค่อย ๆ สลายไประหว่างฟ้าดิน
เสียงกังวานที่เหลืออยู่แผ่วเบา ราวกับเป็นเสียงถอนหายใจอันหนักอึ้งของราชวงศ์โบราณแห่งนี้ กดทับอยู่บนใจของทุกผู้คน
ร่างของจ้าวกงกงสั่นสะท้านราวใบไม้ร่วงกลางสายลม เขากำลังรอ รอเสียงครั้งที่สิบซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งฟ้าถล่มดินทลาย
ขอเพียงเสียงครั้งที่สิบดังขึ้น ก็หมายความว่าฮ่องเต้สวรรคต ทั้งแผ่นดินไว้ทุกข์ขาว ฮ่องเต้องค์ใหม่ขึ้นครองราชย์ ราชสำนักหนึ่งก็มีขุนนางชุดหนึ่ง เมืองหลวงแห่งนี้ก็จะต้องมีเลือดไหลเป็นแม่น้ำอีกครั้ง
หนึ่งลมหายใจ สองลมหายใจ สามลมหายใจ…
จ้าวกงกงกลั้นลมหายใจ ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง กลัวเหลือเกินว่าเสียงหายใจอันหนักอึ้งของตนจะกลบเสียงครั้งที่สิบอันสำคัญที่สุดนั้นไป
ทว่า
เวลาผ่านไปหนึ่งถ้วยชา