เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 29 มันเทศหัวเดียว สร้างแต่กำเนิดอีกครา
ราตรีมืดสนิทดั่งหมึก จ้าวกงกงยืนอยู่กลางลานบ้านผู้เดียว ร่างผอมแห้งซูบผอม ราวกับเทียนเล่มหนึ่งที่ใกล้จะไหม้หมด
เขายังไม่ได้นอน
ตั้งแต่ครั้งก่อนที่ได้เห็นฝีมือขององค์ชายที่คาดเดาไม่ได้แม้แต่เทพผี โดยเฉพาะภาพเมื่อคืนที่ใช้ดรรชนีเดียวสังหารยอดปรมาจารย์แต่กำเนิดจ้าวอู๋จี๋ มันก็เหมือนหนามเล่มหนึ่งที่ปักลึกเข้าไปในใจของเขา
ไม่ใช่เพียงความสะเทือนใจ หากเป็นความหวาดผวาอย่างหนึ่งเสียมากกว่า
ความหวาดผวาที่กำลังจะถูกทอดทิ้ง
“องค์ชายไม่ใช่องค์ชายเมื่อครั้งก่อนอีกแล้ว”
จ้าวกงกงพึมพำเบา ๆ น้ำเสียงแฝงความว้าเหว่ “องค์ชายคือมังกรเทพบนฟากฟ้า ไม่ช้าก็เร็วย่อมโบยบินเหนือเก้าสวรรค์ ส่วนบ่าว…ก็เป็นเพียงสุนัขเฝ้าประตูตัวหนึ่งที่ใกล้จะตายแก่”
เขาไม่กลัวตาย