กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 180 เครื่องจักรนิรันดร์
“อาหลี ยังคิดว่าผมโกรธอยู่หรือเปล่า?” กู้เป่ยเฉินเห็นว่าลู่จิ่นหลีไม่อยากกัด จึงใช้วิธียั่วให้เธอฮึดสู้
แน่นอนว่าพอพูดแบบนี้ ลู่จิ่นหลีก็ยอม เพราะเรื่องนี้เป็นความผิดของผิงผิง เธอก็กินก็ได้!
“กินแล้ว” เธออ้าปากกัดไปคำเล็กๆ แต่ทำไมแอปเปิลลูกนี้ถึงดูไม่เหมือนลูกที่กินเมื่อวานเลยนะ?
กู้เป่ยเฉินเห็นลู่จิ่นหลีกินแล้ว ก็อ้าปากกัดตรงรอยที่เธอกัดไปอีกคำ
นี่คือแอปเปิลที่อร่อยที่สุดเท่าที่เขาเคยกินมา แล้วอาหลีก็กัดไปนิดเดียว ต้องเป็นเพราะเสียดายถึงได้กัดคำเล็กขนาดนั้นแน่ๆ