กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 175 รับงานหนัก
ตอนนี้กู้เป่ยเฉินเสียใจมาก ลูกน้องของเขาจะมีนิสัยแบบนี้ได้ยังไงกัน น่าอายชะมัด
เดิมทีเขายังคิดจะเสแสร้งต่ออีกสักพัก ให้ลู่จิ่นหลีใจอ่อน แต่ถ้ายังทำต่อไป ตอนนี้อาหารเช้าที่เพิ่งกินเข้าไปคงได้อาเจียนออกมาหมดแน่
“อาหลี ผมหายแล้ว” กู้เป่ยเฉินพยุงลู่จิ่นหลีให้ลุกขึ้น จากนั้นก็เหลือบมองไปทางซูชิงกับคนอื่นๆ
ราวกับถูกสายเลือดข่ม พอกู้เป่ยเฉินมองไปทางนั้น ซูชิงกับพวกก็เงียบลงทันที
“จางเหยียน ฉันรู้สึกคันผิวนิดหน่อย”
“ซูชิง นายไม่ได้คันผิวหรอก น่าจะคันเนื้อมากกว่า รอให้จอมพลเกาให้อยู่สินะ”