บทที่ 165 กลับก่อนกำหนด

บทที่ 165 กลับก่อนกำหนด

“อาหลี ช่วยผมด้วย” กู้เป่ยเฉินพยายามดึงมือกลับ แต่ถูกดูดติดแน่นจนสะบัดไม่หลุด

ลู่จิ่นหลีมองมือของกู้เป่ยเฉินที่จับต้นไผ่อยู่ แล้วถอนต้นไผ่ขึ้นมาทั้งราก มือของกู้เป่ยเฉินจึงเป็นอิสระ

กู้เป่ยเฉินมองมือที่แดงก่ำเพราะความหนาว แล้วเช็ดกับกางเกงของตัวเอง มือทั้งสองเกือบไม่อยู่กับตัวแล้ว

หลังจากลู่จิ่นหลีถอนต้นไผ่ที่เหลือออกมาจนหมด ทั้งหุบเขาก็เริ่มส่งเสียงเบาๆ ดังขึ้น

ลู่จิ่นหลีดึงกู้เป่ยเฉิน แล้วกอดต้าไป๋ไว้ ก่อนควบคุมยานบินให้ทะยานขึ้นด้านบน

ทันทีที่ยานบินเริ่มทำงาน หิมะในหุบเขาก็ถล่มลงมาในพริบตา หุบเขาทั้งหมดถูกหิมะทับจนเต็ม