กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 146 รู้จักถอยเมื่อรู้ว่าสู้ไม่ไหว เป็นสไตล์ที่เธอยึดถือมาตลอด
“พูดมาเลย รอบนี้จะทำอะไรอีก?” ลู่จิ่นหลีมองโจวจืออี้ ยังไงก็ดูไม่เหมือนคุณหนูตระกูลใหญ่เลยสักนิด
“แหะๆ พี่สาวอาหลี หนูไปเที่ยวบ้านพี่ได้ไหม?” โจวจืออี้ถามพลางใช้นิ้วจิ้มกันอย่างประหม่า
“อยากมาก็มาเลย ฉันอยู่คนเดียวก็เบื่อเหมือนกัน” ลู่จิ่นหลีตอบตกลงทันทีโดยไม่ต้องคิด มีคนมาอยู่เป็นเพื่อนเล่นสักคนก็ไม่เลว
“ขอบคุณนะพี่สาวอาหลี หนูจะเก็บของแล้วไปเดี๋ยวนี้เลย” พูดจบโจวจืออี้ก็ตัดการสื่อสารผ่านสมองกลทันที
คิดดูแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ไปเป็นแขกบ้านพี่สาวอาหลี จะไปมือเปล่าก็ไม่ได้ แต่จะเอาอะไรไปให้ดีล่ะ?