บทที่ 144 กำจัดเท่าไรก็ไม่หมด หมดหวังจะกำจัดจริงๆ

บทที่ 144 กำจัดเท่าไรก็ไม่หมด หมดหวังจะกำจัดจริงๆ

“พี่สาวอาหลีไม่ต้องห่วง ตอนนี้ผมจะไปคุยกับพี่รองเลย” กู้เป่ยเหยียนจูงลู่จิ่นหลีกลับเข้าไปในยานอวกาศ พอปล่อยมือจากเธอก็เดินไปยังห้องพักของกู้เป่ยเฉิน

ไม่นานหลังจากเข้าไป กู้เป่ยเหยียนก็เดินออกมาด้วยสีหน้าเบิกบาน ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังห้องนักบิน

ลู่จิ่นหลีเห็นแบบนั้นก็ถอนหายใจโล่งอกทันที ขอแค่ยอมไปดาวเคราะห์จินล่างก็พอ

ตอนกู้เป่ยเฉินออกมา สิ่งที่เห็นคือลู่จิ่นหลีนั่งเรียบร้อยอยู่บนที่นั่ง

“จิ่นหลี ดาวจินล่างเป็นดาวเคราะห์ส่วนตัวของตระกูลเซี่ย ถ้าจะลงจอดต้องได้รับอนุญาตจากผู้ครองดาวเคราะห์ก่อน” กู้เป่ยเฉินส่งหมายเลขประจำยานอวกาศให้ลู่จิ่นหลี