บทที่ 127 ลงมือเองเร็วกว่า

บทที่ 127 ลงมือเองเร็วกว่า

กู้เป่ยเหยียนมองตามแผ่นหลังของกู้เป่ยเฉิน แล้วเกาหัวตัวเอง เขารู้สึกยังไงไม่รู้ว่าพอมาถึงดาวเคราะห์ปี้สี่แล้ว ตัวเองฉลาดขึ้นมาซะงั้น?

ดอกไม้กระถางใหญ่ขนาดนั้น แถมยังวางอยู่ตรงพื้นที่ข้างเท้า แค่ก้มมองก็เห็นแล้ว จะลืมได้ยังไงกัน?

กู้เป่ยเหยียนหันไปถามพี่สาวอาหลีอย่างเป็นกังวล “พี่สาวอาหลี พอทะเลจิตวิญญาณแตกแล้ว คนเราจะโง่ลงไหม?”

“น่าจะมั้ง?” ลู่จิ่นหลีก็ไม่รู้เหมือนกัน

แต่ทะเลจิตวิญญาณแตกน่าจะหมายถึงระบบจิตมีปัญหา ถ้าตอนรักษาต่อสายผิดไปสักเส้น ก็น่าจะทำให้โง่ลงได้มั้ง?