บทที่ 105 น่ากลัวชะมัด แม้แต่คุณปู่ตัวเองก็ยังไม่เว้น

บทที่ 105 น่ากลัวชะมัด แม้แต่คุณปู่ตัวเองก็ยังไม่เว้น

พอเห็นภาพตรงหน้า ลู่จิ่นหลีก็รีบหยิบสวิงออกมา แล้วช้อนปลาจากทะเลขึ้นมา

ต้าไป๋ว่ายวนไปวนมาอยู่บนผิวน้ำ ส่วนปลาที่อยู่ใต้น้ำกลับนิ่งสนิท ราวกับกำลังฟังเสียงเรียกของต้าไป๋

แต่ความจริงที่ทำให้เกิดภาพลวงตานี้ก็ถูกเปิดโปงอย่างรวดเร็ว

เพราะด้านหลังฝูงปลา มีฉลามหลายตัวกำลังอ้าปากกินอาหาร เลือดแดงฉานย้อมผิวน้ำจนกลายเป็นสีแดง

“ต้าไป๋ รีบหนีเร็ว!” ลู่จิ่นหลีตะโกนเรียกต้าไป๋ ราวกับกลัวว่ามันจะถูกฉลามกินลงท้องไป

ส่วนฝูงปลาก็ยังคงเป็นแบบเดิม บางตัวถึงกับถูกคลื่นซัดขึ้นมาบนชายหาดแล้ว