บทที่ 98 หลินรั่ว

บทที่ 98 หลินรั่ว

กฎของเมอร์ฟีเป็นแบบนี้เอง ตอนลู่จิ่นหลีเดินผ่านคนกลุ่มนั้น เธอก็ถูกบังคับให้หยุด

“หยุดก่อน ห่านในมือเธอขายให้พวกเรา!” จู้หยวนถูกใจห่านในมือกู้เป่ยเหยียน พวกเขากินสารอาหารเหลวหมดแล้ว ส่วนของที่เก็บมาได้ก็แทบไม่เหลือ

เมื่อนึกถึงอาหารเลิศรสที่หลินรั่วเคยทำ ตอนนี้จู่ๆ ก็ได้เจอห่านตัวหนึ่ง เขาเลยอยากกินเนื้อขึ้นมาทันที

“นี่ลอกหนังหน้าซ้ายมาแปะหน้าขวาแล้วหรือไง หน้าด้านข้างหนึ่ง อีกข้างก็ไร้ยางอาย” ลู่จิ่นหลีมองชายตรงหน้า

เขาดูสูงสัก 1.8 เมตร แต่กลับดูแปลกๆ ขาทั้งสองข้างเหมือนถูกดึงให้ยาวขึ้นมาอย่างฝืนๆ