บทที่ 92 บังคับให้หุบปาก

บทที่ 92 บังคับให้หุบปาก

พอเห็นแบบนั้น ลู่จิ่นหลีก็รีบตามต้าไป๋ไปทันที กลัวว่าเดี๋ยวจะมองไม่เห็นมันแล้ว

แต่คราวนี้ต้าไป๋ไม่ได้วิ่งเพ่นพ่านเองเหมือนก่อน วิ่งไปสักพักก็หยุดรอลู่จิ่นหลี จนทั้ง 4 คนข้ามเนินเขาลูกนี้ แล้วมาถึงหุบเขาอีกแห่ง

สถานที่แห่งนี้ถูกภูเขารอบด้านโอบล้อมไว้ หากจะเข้ามาก็ต้องปีนขึ้นไปบนยอดเขาเท่านั้น ดังนั้นตอนนี้พวกเขาทั้ง 4 คนจึงเป็นกลุ่มแรกที่มาถึงที่นี่

“ก๊าบ!”

ต้าไป๋เห็นลู่จิ่นหลีที่กำลังเหม่อลอย ก็ร้องเรียกเธออย่างร้อนใจ พยายามดึงความสนใจให้กลับมา