บทที่ 87 หน้าด้านจริงๆ ใครเห็นก็ต้องได้ส่วนแบ่ง

บทที่ 87 หน้าด้านจริงๆ ใครเห็นก็ต้องได้ส่วนแบ่ง

ไม่ใช่แค่ลู่จิ่นหลีและคนอื่นๆ ที่คิดแบบนั้น คนที่ดูถ่ายทอดสดก็เหมือนกัน ช่วงหลายวันนี้ไม่มีพืชชนิดใหม่โผล่มาให้เห็น จนพวกเขารู้สึกเบื่อกันไปหมดแล้ว

หลังออกจากหมอกหนา รอบๆ ก็ไม่มีทางออก ลู่จิ่นหลีกับอีก 3 คนสบตากัน ก่อนจะมุ่งหน้าไปปีนภูเขาตรงหน้า

พอขึ้นไปถึงยอดเขา ลู่จิ่นหลีก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งกำลังส่งเสียงเอะอะอยู่บริเวณไหล่เขาฝั่งทางลง

“ขอโทษเดี๋ยวนี้!”