บทที่ 50 สกปรกบ้างก็ไม่เป็นไร กินแล้วไม่เห็นเป็นอะไร

บทที่ 50 สกปรกบ้างก็ไม่เป็นไร กินแล้วไม่เห็นเป็นอะไร

สองคนที่ได้รับคำเตือนด้วยความหวังดีจากลู่จิ่นหลี เห็นว่าเธอยอมเก็บใบไม้สีเขียวแทนที่จะเด็ดดอกไม้สดสวยเหล่านั้น ก็อดลังเลไม่ได้อยู่พักหนึ่ง

“พี่ เราจะไปเก็บดีไหม” ซ่งเจียอินมองพี่สาว แล้วหันไปมองดอกไม้ที่กำลังไหวเอนรับลมตรงหน้า

“เข้าไปดูใกล้ๆ ก่อน ถ้ามีผึ้งจริงๆ เราก็ไม่เก็บ” ซ่งเจียลี่จับมือน้องสาว แล้วค่อยๆ เดินเข้าไป

พวกเธอรับน้ำใจจากคนแปลกหน้าโดยไม่สนใจไม่ได้ แต่ถ้าต้องพลาดดอกไม้สวยๆ มากมายขนาดนั้น พวกเธอก็ทำใจไม่ลงเหมือนกัน

พอเดินไปข้างหน้าได้หลายสิบเมตร พวกเธอก็เห็นแมลงตัวเล็กๆ บินวนเวียนอยู่รอบดอกไม้จริงๆ