บทที่ 39 พูดดังขนาดนั้น กลัวคนอื่นไม่ได้ยินหรือไง?

บทที่ 39 พูดดังขนาดนั้น กลัวคนอื่นไม่ได้ยินหรือไง?

พอเดินเข้าไปใกล้ ลู่จิ่นหลีก็ฟังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพอเดาได้ว่าทำไมทั้งคู่ถึงทะเลาะกัน

“เหยาหนาน หมายความว่ายังไง ฉันอุตส่าห์สอนทำอาหารให้เธอ ตอนนี้แค่ขอให้เธอเอาผักป่าสักไม่กี่ต้นมาเป็นของกำนัล ยังไม่ยอมเลยเหรอ?” หลินจือโมโหจนแทบคลั่ง ของที่อยากได้มีหรือจะไม่ได้มา แต่กลับถูกเหยาหนานปฏิเสธเข้าให้

“ถุย ฝีมือทำอาหารห่วยแตกแบบนั้น ยังกล้าพูดว่าสอนฉันอีกเหรอ? อีกอย่าง ฉันไปเรียนก็จ่ายเหรียญดวงดาวแล้ว เธอมีสิทธิ์อะไรมาเรียกร้องของกำนัลจากฉัน เธอคู่ควรด้วยเหรอ?” เหยาหนานเท้าเอวแล้วถลึงตาใส่หลินจือ

“ฉันสอนเธอแล้ว เธอก็ต้องยกของให้ฉันสิ” ตอนนี้หลินจือกำลังโมโห พูดอะไรออกมาก็ได้ทั้งนั้น