บทที่ 37 หญ้าอร่อย

บทที่ 37 หญ้าอร่อย

เขาก้มหน้าอยู่ จึงมองไม่เห็นหน้าตาของคนที่เดินตามมาข้างหลัง แต่โจวจืออี้กลับเห็นชัด

“เซี่ยสืออวี่ ทำไมถึงโทรมขนาดนี้เนี่ย” โจวจืออี้อุทานด้วยความตกใจ ก่อนหน้านี้เซี่ยสืออวี่ยังหน้าเด็กอยู่เลย ทำไมตอนนี้แก้มตอบไปหมดแล้วล่ะ

พอเซี่ยสืออวี่ที่ขวางทางได้ยินเสียงโจวจืออี้ เขาก็เงยหน้าขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อ เมื่อเห็นชัดๆ ว่าเป็นโจวจืออี้จริงๆ น้ำตากับน้ำมูกก็ไหลพราก พูดออกมาทั้งสะอื้น

“พี่จืออี้ ชีวิตผมบัดซบมาก ไม่มีใครยอมจับทีมกับผมเลย พอดื่มสารอาหารเหลวหมด ผมก็ต้องกินแต่หญ้ามาตลอด ผมหิวมาก”