กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 32 ใช้หนี้หมดแล้ว
ตอนนี้กู้เป่ยเหยียนรู้สึกเสียใจสุดๆ ทำไมถึงไม่ใช้พลังจิตสำรวจเส้นทางก่อนนะ ไม่อย่างนั้นก็คงไม่ต้องมาอยู่ในสภาพแบบนี้
ลู่จิ่นหลีได้กลิ่นก็รู้ทันทีว่าคืออะไร แต่คำเปรียบเทียบของกู้เป่ยเหยียนนี่ใช่ว่าใครก็จะพูดออกมาได้
เหมือนเด็กเล็กบางคนที่พอมือเท้าชาก็พูดว่ามือเท้ากำลังเต้นระบำ
“นั่นคือผลฟักทองของเถาวัลย์นี้ น่าจะเสียแล้ว ถึงได้เละทันทีที่เหยียบ” ลู่จิ่นหลีส่งสัญญาณให้กู้เป่ยเหยียนขยับออกไป จะได้ดูว่ามันเน่าหลังสุกหรือเปล่า
ถ้าใช่ ข้างในเนื้อฟักทองก็น่าจะมีเมล็ดฟักทอง เก็บกลับไปปลูกต่อได้