บทที่ 24 กลิ่นหอมที่ลอยมา

บทที่ 24 กลิ่นหอมที่ลอยมา

“กำลังพูดกับเธออยู่นะ เธอมีสิทธิ์อะไรมาดูถูกฝีมือทำอาหารของฉัน” เหยาหนานเห็นลู่จิ่นหลีไม่สนใจ จึงพุ่งเข้าไปหาเธออย่างฉับพลัน

แต่เธอกะน้ำหนักไม่ถูก ออกแรงมากเกินไปจนพรวดเข้าไปในอ้อมแขนของลู่จิ่นหลี ใบหน้าทั้งใบฝังลงตรงหน้าอกของลู่จิ่นหลีเต็มๆ

เหยาหนานที่เมื่อครู่ยังโมโหอยู่ พอเจอเหตุการณ์ไม่คาดคิดนี้ก็ชะงักไป มือที่โอบเอวลู่จิ่นหลีไว้โดยไม่รู้ตัวก็ยังไม่ยอมปล่อย

“นุ่มจังเลย~” ตอนนี้เหยาหนานลืมไปแล้วว่าก่อนหน้านี้ตั้งใจจะทำอะไร เธอซุกอยู่ในอ้อมแขนของลู่จิ่นหลี แถมยังเผลอถูไถเบาๆ