บทที่ 14 ซาชิมิเห็ด

บทที่ 14 ซาชิมิเห็ด

ลู่จิ่นหลีดีใจจนเกือบผิวปาก แต่พอลองดูแล้วกลับมีแต่เสียงฟู่เบาๆ

กู้เป่ยเหยียนที่ยืนอยู่ข้างๆ เห็นเข้าก็ลองทำตามลู่จิ่นหลี ก่อนจะเป่าผิวปากเสียงดังใสกังวานออกมา

ลู่จิ่นหลีอิจฉา แน่นอนว่า ความพยายามเมื่ออยู่ต่อหน้าพรสวรรค์ช่างไร้ความหมายจริงๆ

กู้เป่ยเหยียนดูเหมือนจะเจอของเล่นใหม่ เขาหันไปเป่าผิวปากใส่เห็ดขนาดยักษ์เป็นระยะ

“พี่สาวอาหลี ผมพบว่าเสียงนี้แสดงความดีใจของผมได้ดีกว่าอีก” กู้เป่ยเหยียนพูดพลางเป่าผิวปากใส่เห็ดดอกอวบอ้วนอีกครั้ง