เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เกาะเดลตา ทะเลสาบกลาง
ฟิ้ว-!
ร่างกายกำยำของบาร์โธโลมิวคุมะพุ่งแหวกอากาศมาจากระยะไกล หลังจากเขาลงจอด บนพื้นดินก็เกิดหลุมยุบคล้ายฝ่ามือหมีขึ้นทันที
หลังจากเขาพาโบนีไปส่งที่เรือรบของโมโมอุซางิ ด้วยความกังวลต่อสถานการณ์การรบบนเกาะ เขาจึงรีบกลับมา แต่ไม่นึกเลยว่าจะได้เห็นคนที่เขาเกลียดชังเข้ากระดูกดำ...
“ซาตันเซนต์!”
เมื่อคุมะเห็นใบหน้าของชายชราถือไม้เท้าไม่ไกล ใบหน้าของเขาก็ปรากฏร่องรอยของความโกรธ กำปั้นทั้งสองข้างบีบจนดัง “ก๊อบ!”
“บาร์โธโลมิว คุมะ... ไม่นึกเลยว่าความทรงจำของแกจะฟื้นคืนมาได้
ดูเหมือนว่าตอนนั้นเบกากังก์คงทิ้งไม้ตายอะไรบางอย่างที่ฉันไม่รู้เอาไว้” ซาตันเซนต์พูดด้วยสีหน้าไม่พอใจ
คล้ายกับนึกถึงความทรงจำที่เจ็บปวดที่สุด คุมะพูดด้วยความโศกเศร้าว่า
“ต้องขอบคุณเบกากังก์และซ่าเฟยลั่วซือ ฉันถึงได้รู้ทุกอย่าง!