กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บนผืนทะเลห่างจากเกาะเดลตา 10 กิโลเมตร เรือใบหัวเรือรูปนกฟลามิงโกสีชมพูลำหนึ่งค่อย ๆ เข้าเทียบใกล้เรือใบที่มีรูปลักษณ์คล้ายแพไม้ขนาดมหึมา
“ฟุฟุฟุฟุฟุ! ทีช ไม่ได้พบกันเสียนาน!
นายเป็นถึงสี่จักรพรรดิแล้ว ทำไมยังนั่งเรือซอมซ่อไร้รสนิยมแบบนั้นอีก”
โดฟลามิงโก้ซึ่งสวมเสื้อคลุมขนนกสีชมพูกับกางเกงขาลอย สอดมือทั้งสองข้างไว้ในกระเป๋าและยืนอยู่ริมกราบเรือ เขามองชายอ้วนผิวดำร่างใหญ่กับลูกเรือของอีกฝ่ายซึ่งนั่งอยู่บนเรือใบแพไม้จากที่สูง
เมื่อได้ยินเช่นนั้น แบล็กเบียร์ดทิชก็หัวเราะเสียงดังอย่างไม่ใส่ใจทันที
“เซฮ่าฮ่าฮ่า! ชีวิตฉันก็ไม่ได้สุขสบายอะไรนักหรอก!
ไม่อย่างนั้นนายให้ฉันสักแสนล้านสองแสนล้าน เอาไว้ปรับปรุงคุณภาพชีวิตหน่อยเป็นอย่างไร”