เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มารีนฟอร์ด กองบัญชาการนาวี
เหนือม่านฟ้ามืดมิดท่ามกลางเมฆดำที่ซ้อนทับกัน ร่างกายขนาดมหึมาในร่างมังกรครามของไคโดหดตัวลงอย่างรวดเร็ว กลายเป็นร่างครึ่งคนครึ่งสัตว์ที่มีเกล็ดสีเขียวอมน้ำเงินปกคลุมไปทั่วทั้งตัว
ไคโดกำกระบองหนามฮัสไซไกในมือขวาแน่น เขาอ้าปากที่ฟันหลอไปไม่กี่ซี่พลางกล่าวอย่างเคียดแค้นว่า
“ซ่าเฟยลั่วซือ ไอ้เด็กเหม็นที่น่ารังเกียจ!
ฉันต้องฆ่าแกให้ได้!”
“หึ! ไคโด ในเมื่อวันนี้แกมาแล้ว ก็อย่าหวังว่าจะได้กลับไปเลย... ตายที่นี่เสียเถอะ!” ซ่าเฟยลั่วซือกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
คล้ายกับได้ยินเรื่องตลกขบขัน สีหน้าโกรธเคืองบนใบหน้าของไคโดหายไป แทนที่ด้วยเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เขาใช้โทนเสียงที่เต็มไปด้วยการเยาะเย้ยกล่าวว่า
“โอ้โรโรโรโร! ไอ้เด็กเหม็น แกดูให้ดี ๆ!
ตอนนี้กองทัพเรือตกอยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบเพราะถูกล้อมหน้าล้อมหลัง อีกไม่นานก็จะพ่ายแพ้อย่างย่อยยับ...
ถ้าแกไม่รีบหางจุกตูดหนีไปล่ะก็ วันนี้แกตายอยู่ที่นี่แน่!”