เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อีสต์บลู ภัตตาคารลอยทะเลปาลาตี้
ซ่าเฟยลั่วซือกับตาเหยี่ยวสู้กันอย่างดุเดือดบนดาดฟ้าข้างเรืออยู่หลายสิบนาที แต่คมดาบของทั้งสองฝ่ายกลับไม่ฟันถูกตัวอีกฝ่าย หรือสร้างความเสียหายให้อีกฝ่ายแม้แต่น้อย กลับเป็นโต๊ะอาหารและเก้าอี้บนดาดฟ้าข้างเรือของปาลาตี้ที่ถูกฟันจนแตกกระจายไปแล้วระหว่างการปะทะของทั้งสองคน
ทั้งสองคนสู้กันถึงขนาดนี้แล้วยังไม่เห็นเลือด ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่ได้สู้กันจริงจัง กำลังแสร้งสู้กันเล่น ๆ อะไรแบบนั้น
ในความเป็นจริง ถึงแม้พวกเขาจะประลองทักษะกระบี่กันล้วน ๆ แต่ทุกท่าล้วนมุ่งตรงไปที่จุดตาย หากอีกฝ่ายรับไว้ไม่ได้ก็จะบาดเจ็บสาหัส
แต่เนื่องจากพลังโดมินาเนซของทั้งสองคนแข็งแกร่งเกินไป บรรลุถึงระดับการมองเห็นอนาคต จึงทำให้พวกเขาปัดป้องการโจมตีที่จะโดนตัวเองไว้ได้ทั้งหมดล่วงหน้า
ซ่าเฟยลั่วซือกระโดดถอยหลังเล็กน้อย แยกระยะห่างจากตาเหยี่ยวด้วยตัวเอง เขาถอนหายใจเบา ๆ
“ต้องยอมรับว่า ถ้าประลองวิชากระบี่กันล้วน ๆ เราสองคนคงตัดสินแพ้ชนะกันได้ยาก”
ราวกับนึกอะไรขึ้นได้ ตาเหยี่ยวก็เอ่ยอย่างจนใจว่า
“เพราะฉะนั้น......เจ้าก็จะหาข้ออ้างเลื่อนไปสู้วันอื่นอีกใช่ไหม?”
“ไม่! ชื่อนักดาบผู้ยิ่งใหญ่อันดับหนึ่งของโลก ฉันจะเอาให้ได้วันนี้!”