เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามอาทิตย์อัสดง ท้องฟ้าเต็มไปด้วยเมฆสีแดงเพลิงราวกับถูกเผาไหม้
โซว อาณาจักรขนฟู
ในผืนป่าสีเขียวชอุ่มหนาทึบมีเมืองโบราณแห่งหนึ่งตั้งอยู่ รูปแบบสถาปัตยกรรมภายในยังคงสืบทอดสไตล์เก่าแก่จากหลายร้อยปีก่อน บ้านเรือนส่วนใหญ่เป็นสิ่งก่อสร้างจากหินที่ดูเรียบง่ายและหยาบกร้าน
ใจกลางเมืองมีต้นไม้ยักษ์ต้นหนึ่งที่ดูราวกับปลาวาฬแหงนหน้าชูหางขึ้นฟ้า โดดเด่นเป็นอย่างมากจนถือเป็นจุดสังเกตสำคัญของเมือง
บนถนนของเมือง เหล่าชาวเผ่าขนสัตว์รูปร่างต่าง ๆ อย่างมนุษย์กระต่าย มนุษย์สุนัข มนุษย์แมว และมนุษย์เสือดาวต่างเดินไปมา ใบหน้าเปี่ยมด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข ใช้ชีวิตอย่างสบายใจ
ใต้ต้นไม้ยักษ์ปลาวาฬมีสาวมนุษย์กระต่ายคนหนึ่งสวมกระโปรงสั้นสีส้ม ผมสั้นสีทองยาวระดับไหล่ ทั่วตัวมีขนสีขาวนุ่ม เธอแหงนมองต้นไม้ใหญ่ที่แตกกิ่งก้านใบหนาแน่นตรงหน้า แล้วเอ่ยเบา ๆ ว่า
“หัวหน้าเนโกะมามุชิ ทำไมพวกเราถึงออกจากโซวได้ตามใจชอบล่ะ”
“ฉันอยากออกไปดูโลกข้างนอกสักหน่อย……”
ได้ยินดังนั้น มนุษย์แมวร่างอ้วนที่ยืนอยู่ข้างสาวมนุษย์กระต่าย สวมเสื้อคลุมยาวสีแดงและมีขนสีทองทั่วตัวก็หัวเราะเสียงดังแล้วพูดว่า
“การ์ลอต โลกข้างนอกอันตรายมากเลยนะ”