กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อาณาจักรอาลาบาสตา ภูเขาอัตตรา
ในโถงของวิลล่าไม้ ซ่าเฟยลั่วซือเอนตัวนั่งบนโซฟาเดี่ยว เขาแกว่งแก้วก้านสูงที่บรรจุน้ำองุ่นสีม่วงแดงในมือเบา ๆ เป็นระยะ พลางเอ่ยหยอกเย้าเจ้าหญิงเวยเวยที่สวมชุดนักระบำสีน้ำเงินและถูกบังคับให้เต้นรำอยู่ตรงหน้า
“ใช่ แกว่งเอวให้กว้างกว่านี้อีก ใช้สายตาและสีหน้าเย้ายวนกว่านี้อีก......ยกก้นขึ้นแล้วส่ายหน่อย......”
เมื่อได้ยินคำพูดน่าชังที่หนุ่มผู้นั้นพร่ำออกมาอย่างต่อเนื่อง เวยเวยก็ไม่อาจเต้นรำต่อไปได้อีก เธอหยุดการเคลื่อนไหว เส้นเลือดที่หน้าผากปูด กำหมัดขวาแน่น กัดฟันพูดว่า
“นายจ้างสารเลว!