กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อาณาจักรอาลาบาสตา ภูเขาอัตตรา
หน้าประตูวิลล่าไม้หลังหนึ่ง บนถนนที่มีผู้คนสัญจรไปมาขวักไขว่
“เอซ!... ลูฟี่!...
ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง ฉันจำได้ทั้งหมดแล้ว...”
เมื่อเศษเสี้ยวความทรงจำต่าง ๆ ผุดขึ้นมาในหัวไม่หยุด ซ่าโป๋ที่นอนอยู่บนพื้นแหงนมองท้องฟ้าสีครามที่มีเมฆสีขาวลอยละล่อง น้ำตาของเขาไหลพราก สีหน้าบนใบหน้าดูคล้ายจะร้องไห้แต่ก็คล้ายจะยิ้ม เต็มไปด้วยความรู้สึกอันหลากหลายที่ปะปนกันไปหมด
ซ่าเฟยลั่วซือเดินทอดน่องออกมาจากในวิลล่าอย่างสบายอารมณ์ มาหยุดยืนอยู่ข้างกายซ่าโป๋ พลางเอ่ยด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
“เห็นไหมล่ะ วิธีการรักษาที่ฉันบอก ไม่ต้องฉีดยา ไม่ต้องกินยา เห็นผลไว!