เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มารีนฟอร์ด สำนักงานจอมพล
"ดี! ฉันเข้าใจแล้ว แค่นี้ก่อนนะ!"
หลังจากที่เซงโกกุฟังรายงานเกี่ยวกับเหตุการณ์ราชอาณาจักรลู่ลู่ซีเอียจากเซฟาจนจบแล้ว เขาก็วางเดนเดนมุชิในมือลง แล้วยกมือขวาขึ้นขยี้หน้าผากที่เริ่มปวดบางๆ โดยไม่รู้ตัว
ไม่นึกว่าหลังจากซ่าเฟยลั่วซือออกจากกองทัพเรือแล้ว เขากลับไปคลุกคลีกับพวกโจรสลัดที่ไม่รู้มาจากไหน...
น่าโชคดีที่เซฟาได้ยับยั้งความขัดแย้งระหว่างสุนัขแดงกับซ่าเฟยลั่วซือทันเวลา ไม่ได้ปล่อยให้สถานการณ์พัฒนาไปสู่จุดที่แย่ที่สุด
เซงโกกุถอนหายใจยาว มองไปที่ชายสูงวัยผมขาวรูปร่างสันทัดที่นั่งอยู่บนโซฟาตัวยาวในห้องทำงาน กำลังชงชาอย่างไม่รีบร้อนด้วยชุดกาน้ำชา เขากล่าวพร้อมรอยยิ้มขมๆ
"ผู้บัญชาการสูงสุดคง สมัยที่ท่านเป็นจอมพลกองทัพเรือ ท่านเคยเครียดแบบนี้เหมือนผมไหม?"
"คุณคิดว่าล่ะ?