เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หมู่เกาะเซียงโป๋ตี้ เกาะหมายเลข 50
ในห้องใต้ดินของที่พักอาศัยธรรมดาๆ แห่งหนึ่ง ซ่าเฟยลั่วซือหิ้วสิงโตทองสือจีที่ถูกตัดแขนขาเดินออกมาจากประตูมิติ ลากเป็นทางยาวของเลือดสีแดงสดไปตามพื้น
หลังจากสิงโตทองสือจีถูกจับวางบนเตียงผ่าตัด เขากวาดตามองห้องทดลองที่มีเครื่องมือต่างๆ นานาจัดวางอยู่ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแรงอย่างถึงที่สุดว่า:
"จะฆ่าจะแกงก็รีบทำซะ..."
"เสียใจด้วยนะ คุณคงต้องรออีกสักครู่..."
ขณะพูด ซ่าเฟยลั่วซือหยิบกุญแจมือหินไคโรเซกิมาใส่ที่คอของสิงโตทองสือจี
แม้ว่าจะตอกตะปูหินไคโรเซกิไว้ที่ตัวเขาไปแล้วหนึ่งดอก แต่เพื่อความปลอดภัย เขายังคงใส่ปลอกคอหินไคโรเซกิเสริมเข้าไปอีกชั้น
เมื่อมองดูซ่าเฟยลั่วซือหยิบมีดผ่าตัดและเข็มฉีดยาและของอื่นๆ เริ่มลงมือเฉือนเนื้อและสูบเลือดจากตัวเขา สิงโตทองสือจีหัวเราะอย่างสมเพช:
"แกคิดจะทำอะไรกันแน่?