เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หมู่เกาะเซียงโป๋ตี้ เกาะหมายเลข 50
ในห้องใต้ดินของบ้านพักอาศัยธรรมดาหลังหนึ่ง ซ่าเฟยลั่วซือแบกฟานเดอร์ไดเคินไว้บนไหล่เดินออกมาจากประตูมิติ
หลังจากที่เขาโยนมนุษย์เงือกที่หมดสติลงพื้น เขาก็หยิบโซ่ตรวนหินไคโรเซกิบริสุทธิ์ร้อยเปอร์เซ็นต์และโซ่เหล็กหนาในห้องใต้ดินมาล่ามใส่คนตรงหน้า
ปั๊บ-! ปั๊บ-!
ทันใดนั้น ซ่าเฟยลั่วซือก็ยกมือขวาขึ้นตบหน้าฟานเดอร์ไดเคินอย่างแรงสองครั้ง ทำให้แก้มทั้งสองข้างของเขาบวมสูงขึ้นทันที
ความเจ็บปวดรุนแรงที่ส่งมาจากใบหน้าทำให้สติของฟานเดอร์ไดเคินค่อย ๆ ฟื้นจากอาการหมดสติ เขาสูดลมหายใจเย็น ๆ เข้าไปด้วยความเจ็บปวดพลางพูดด้วยความตื่นตระหนกว่า
"นายเป็นใคร!? ต้องการทำอะไร...?"
"ได้ยินว่าตระกูลของพวกนายสืบทอดคำสาปปา่ปา่มา พลังชนิดนี้สืบทอดกันมาได้อย่างไร...?"
"นี่เป็นคำสาปพิเศษของตระกูลเรา มีมาตั้งแต่เกิด"
"เฮ้อ!"