เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อาทิตย์อัสดงดั่งเลือด เมฆาแดงฉานเต็มผืนฟ้า
นครแห่งสายน้ำ ถนนกลางเมือง เลขที่ 136
ซ่าเฟยลั่วซือในชุดสูทสีดำเขายืนนิ่งอยู่หน้าวิลล่าสวนบุปผาสามชั้น เขามองไปยังรั้วเหล็กด้านหน้าพลางยกมือขึ้นสัมผัสรั้วเหล็กสีดำเบา ๆ ใบหน้าเผยร่องรอยแห่งความทรงจำ
บ้านหลังตรงหน้านี้คือบ้านที่เจ้าของร่างเดิมอาศัยอยู่ตั้งแต่เล็กจนโต
นับตั้งแต่ทราบว่าเขาประจำการอยู่ที่หมู่เกาะเซียงโป๋ตี้ ฮั่นคู่เค่อและคนอื่น ๆ ก็ไม่ได้กลับมาทำความสะอาดหรือพักอาศัยเป็นประจำอีก แต่เลือกใช้หมู่เกาะเซียงโป๋ตี้เป็นสถานที่พักผ่อนแทน
ด้วยเหตุนี้ วิลล่าหลังนี้จึงเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความทรุดโทรมและเก่าแก่จากการขาดการดูแลมานาน คาดว่าภายในคงเต็มไปด้วยฝุ่นและใยแมงมุม
อาจเพราะบรรยากาศพาไป ความทรงจำในวัยเด็กของ "เขา" จึงผุดขึ้นมาในหัว ซ่าเฟยลั่วซือส่ายหน้าเพื่อปัดความทรงจำที่ไม่ใช่ของตนออกไป
สำหรับเขา สิ่งใดก็ตามที่อยู่ในความทรงจำ หากเขาต้องการไม่ว่าจะเป็นเรื่องเมื่อกี่ปีก่อน เขาก็สามารถใช้ความทรงจำแห่งเลือดเพื่อย้อนกลับไปดูได้ และทำให้มันแจ่มชัดไม่ต่างจากเพิ่งเกิดขึ้น
เพียงแต่มีเพียงความทรงจำเกี่ยวกับ "เขา" เท่านั้นที่ซ่าเฟยลั่วซือไม่อยากหวนนึกถึงมากที่สุด ดังนั้นเขาจึงแทบไม่แตะต้องมันเลย