เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เขาคอร์โปะ
ในป่าทึบแห่งหนึ่ง ซ่าเฟยลั่วซือเก็บร่างแยกค้างคาวในคราบเด็กชายกลับไป แล้วมองดูสามพี่น้องที่ยังคงนอนกองกับพื้น เขาอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าถอนหายใจเบา ๆ ว่า:
“แหม~! ถ้าจะให้พูดตรง ๆ พวกนายไม่รู้วิธีต่อสู้เลยแม้แต่น้อย...
ไม่อย่างนั้นคงไม่อ่อนแอขนาดนี้หรอก!”
เมื่อได้ยินว่าตัวเองอ่อนแอ เอซก็โต้กลับทันทีด้วยความโมโห:
“พวกเราจะสู้ไม่เป็นได้ยังไง พวกเราน่ะเก่งจะตาย!
พวกนักเลงที่ถนนกลางเมืองยังสู้พวกเราไม่ได้เลย!”
“ก็นั่นแหละ! เพราะพวกนายมัวแต่ชกต่อยกับพวกนักเลงไปวัน ๆ ถึงได้เรียนรู้แต่เทคนิคการทะเลาะวิวาทข้างถนนราคาถูก ๆ เลยทำให้พรสวรรค์ที่มีอยู่ถูกฝังกลบจนหมดสิ้น!
ถ้าพวกนายผ่านการฝึกฝนที่เป็นระบบและมืออาชีพ พลังต่อสู้จะเพิ่มขึ้นอย่างน้อย 2-3 เท่าเลยเชียว!”
ซ่าโป๋รอกระทั่งหายจุกแล้วเช็ดรอยรองเท้าบนหน้าออก ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วปัดฝุ่นเสื้อผ้า เขาพึมพำเบา ๆ ว่า: