กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ถึงเที่ยงวัน ตะวันแรงกล้าอยู่กลางฟ้า
อีสต์บลู หมู่บ้านซวางเยว่
บนถนนดินเหลืองที่มุ่งสู่สำนักซวางเยว่ ในทุ่งนาสองข้างทาง มีชาวนาหลายคนกำลังก้มตัว เงื้อเคียวในมือ เก็บเกี่ยวข้าวที่สุกแล้วในนา
ซ่าเฟยลั่วซือเอามือทั้งสองข้างล้วงกระเป๋า ชื่นชมทิวทัศน์ชนบทไปพลาง เดินไปยังสำนักซวางเยว่ไปพลาง
เมื่อเขาใกล้จะถึงที่หมาย ก็เห็นคุอิน่านั่งอยู่บนก้อนหินข้างถนน ใช้ผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตาอยู่ตลอด
เปลือกตาของเธอบวม ตาสองข้างแดงก่ำ คงจะร้องไห้มานาน...
เห็นดังนั้น ซ่าเฟยลั่วซือก็ก้าวเร็วขึ้นสองก้าว ย่อตัวลง สีหน้าสงสัยมองโลลิตัวน้อยผมสีฟ้า
“เป็นอะไรไป? ทำไมถึงร้องไห้?”
“วันนี้ฉันบอกท่านพ่อว่า ฉันอยากเป็นนักดาบผู้ยิ่งใหญ่อันดับหนึ่งของโลก