เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อีสต์บลู หมู่บ้านซวางเยว่
ภายใต้การนำทางของซวางเยว่เกิงซานหลาง ซ่าเฟยลั่วซือก้าวเท้าเดินเข้าไปในโรงฝึกวิชากระบี่ที่มีป้ายแขวนอยู่หน้าประตูว่า “สำนักซวางเยว่” ทั้งสองคนเดินตัดผ่านห้องโถงใหญ่ มุ่งตรงไปยังเรือนพักในสวนหลังบ้านทันที
เขาเหลือบมองบรรดานักเรียนที่กำลังฝึกฟันดาบลมอยู่ในห้องโถงใหญ่อย่างไม่ใส่ใจนัก พบว่าข้างในนั้นมีทั้งผู้ใหญ่และเด็ก ผู้น้อยอายุเพียงห้าหกขวบ ส่วนผู้ใหญ่นั้นกะดูแล้วคงยี่สิบกว่าปีได้...
ทั้งสองคนเพิ่งเดินไปบนระเบียงทางเดินของสวนหลังบ้านได้ไม่กี่ก้าว ชายคนหนึ่งที่มัดผมหางม้า สวมแว่นตาบนใบหน้า และหรี่ตาสองข้างจนเป็นเส้นขีดก็เดินปรี่เข้ามาต้อนรับ
“เดี๋ยวก่อน... นายคือใคร?”
ซวางเยว่เกิงสื่อหลางมองชายหนุ่มที่มีใบหน้าคล้ายคลึงกับตนเองถึงหกเจ็ดส่วน สีหน้าของเขาอดไม่ได้ที่จะเผยความตกตะลึงออกมา