เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เกาะแห่งเทพ อาปายาโด ท่ามกลางป่าดงดิบอันเขียวชอุ่ม
หลังจากการเจรจาสามฝ่ายเสร็จสิ้น ซ่าเฟยลั่วซือก็ส่งสัญญาณให้ลูกน้องแก้มัดปล่อยตัวเชลยเหล่านั้น
เหล่าสมาชิกกองทหารเทพและสมาชิกกองโจรต่างมองหน้ากันไปมา ก่อนหน้านี้ไม่นานทั้งสองฝ่ายยังเตรียมจะเปิดศึกนองเลือดกันอยู่แท้ ๆ แต่ตอนนี้กลับสงบศึกปรองดองกันเสียดื้อ ๆ...
ความรู้สึกของพวกเขาเรียกได้ว่าสับสนปนเปไปหมด ทว่าเมื่อผู้นำของทั้งสองฝ่ายตกลงจับมือประนีประนอมกันแล้ว พวกเขาย่อมไม่อาจขัดขืนได้
“ท่านเทพเจ้า ไม่ทราบว่า ท่านเตรียมจะพาพวกเราไปตามหาประภาคารแห่งซ่างโดราเมื่อไหร่หรือ...?”
หัวหน้าเผ่าซานตีย่ายันไม้เท้าพลางหันไปมองชายหนุ่มผมเงิน
ในใจของเขาไม่ได้ต่อต้านการเรียกซ่าเฟยลั่วซือว่าท่านเทพเจ้าแต่อย่างใด
อย่างไรเสีย “เทพ” ก็เป็นเพียงคำเรียกขานผู้ปกครองสูงสุดของเกาะเวหาเท่านั้น แม้แต่กันฟอร์ในอดีตก็เคยเรียกตนเองว่าเทพเช่นกัน...
“ตอนนี้เลยก็ได้...”