กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามพลบค่ำ ดวงอาทิตย์อัสดงคล้อยต่ำ แสงอาทิตย์ยามเย็นทอประกายเต็มผืนฟ้า
หน้าประตูบ้านหลังหนึ่งที่สร้างอยู่บนเนินต้นไม้
สามพี่น้องโปหยายืนเรียงแถวหน้ากระดาน ดวงตาของพวกเธอถูกมัดด้วยผ้าสีขาว บดบังทัศนวิสัยเอาไว้
มือซ้ายของเรย์ลีถือขวดเหล้า มือขวาถือท่อนไม้เล็ก ๆ ยืนอยู่ด้านหลังของสามพี่น้องโปหยา
เขาแกว่งท่อนไม้ในอากาศเบา ๆ วิถีการเคลื่อนไหวเอาแน่เอานอนไม่ได้
ทันใดนั้น!
เขาหวดท่อนไม้ในมือไปยังกระหม่อมของฮั่นคู่เค่อ ในช่วงเวลาคับขันนั้น ฝ่ายหลังคล้ายกับสัมผัสได้ เธอเอียงตัวเบี่ยงศีรษะเล็กน้อย หลบการโจมตีนี้ไปได้
ทว่า...
เรย์ลีพลิกข้อมือเบา ๆ เอาท่อนไม้เคาะลงบนแขนซ้ายของซันดาโซเนียเบา ๆ
“อ๊ะ! เรย์ลีนายขี้โกงนี่!