กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โรงเรียนนายร้อยมารีนฟอร์ด หอพัก
ทันทีที่ซ่าเฟยลั่วซือเปิดประตูห้องพัก เขาก็พบว่าภายในห้องมีกลิ่นซิการ์ตลบอบอวล ควันสีขาวลอยฟุ้งไปทั่ว ทำให้ทัศนวิสัยของเขาเลือนราง
สโมเกอร์คาบซิการ์สองมวนไว้ในปาก เขานอนกางแขนกางขาอยู่บนเตียง ดูเหมือนปลาเค็มที่ผ่านการหมักได้ที่
บนโต๊ะข้างเตียง ที่เขี่ยบุหรี่เต็มไปด้วยก้นซิการ์ที่พูนจนล้นตกลงบนโต๊ะ
“ในช่วงวันหยุดนี้ นายคงไม่ได้เอาแต่นอนเปื่อยอยู่บนเตียงหรอกนะ?”
ซ่าเฟยลั่วซือกล่าวพลางเดินไปที่หน้าต่างแล้วเปิดออก ลมหนาวพัดพาเกล็ดหิมะสีขาวเข้ามาในห้องทันที
ไม่รู้ตัวเลยว่ามารีนฟอร์ดได้เปลี่ยนจากฤดูร้อนเข้าสู่ฤดูหนาวแล้ว สิ้นปีใกล้จะมาถึง
“ถ้าไม่นอนแล้วจะให้ฉันทำอะไรได้?
วันหยุดแค่หนึ่งเดือน ฉันคงไม่ถ่อกลับบ้านเกิดที่อีสต์บลูหรอกมั้ง?”
“ก็จริง”