เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หมู่เกาะเซียงโป๋ตี้ เกาะหมายเลข 60 หน้าประตูฐานกองทัพเรือ
ซ่าเฟยลั่วซือผลักรถเข็นฟองสบู่ที่บรรทุกศพมาถึงหน้าประตูฐานกองทัพเรือ เขาถอดหน้ากากยิ้มประหลาดบนใบหน้าออก
เห็นเช่นนั้น ทหารสองคนที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูก็ปล่อยให้ผ่านทันทีโดยไม่ต้องพูดอะไร
ตลอดสี่เดือนมานี้ เขาเว้นระยะทุกครั้ง พาศพโจรสลัดมาที่ฐานกองทัพเรือรับค่าหัว ทหารเฝ้ายามจำหน้าที่เขาแต่งแล้วได้หมด...
ซ่าเฟยลั่วซือหลังจากพูดคุยสั้น ๆ กับร้อยเอกอ้วนลูเธอร์ฟที่ห้องดับจิตแล้ว ก็ไปที่ชั้นห้า ห้องของพลเรือโทบอร์ซาลิโน
"โย! คุณหนุ่ม เป็นคุณอีกแล้ว!"
บอร์ซาลิโนท่าทางเกียจคร้านเต็มที่ เอาขาทั้งสองวางบนโต๊ะ ส่วนมือขวาก็ขี้หู
"สวัสดี พลเรือโทบอร์ซาลิโน!"
ซ่าเฟยลั่วซือพูดเสียงแหบแห้ง พยักหน้า
บอร์ซาลิโนหลังจากดูเนื้อหาในเอกสารชัดเจนแล้ว ทำหน้าแสร้งตกใจ ลากเสียงยาวพูดว่า