เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในห้องเรียน
เมื่อเห็นซ่าเฟยลั่วซือนั่งกลับไปที่เดิม จื้อหยวนก็หัวเราะคิกคัก พูดหยอกล้อว่า
“ว้าว! ซ่าเฟยลั่วซือน้องชาย ไม่นึกเลยว่านายจะเก่งขนาดนี้ พี่สาวถึงกับตกตะลึงเลย”
“เอ่อ!? ก็แค่โชค... โชคช่วยเท่านั้นแหละ!”
ซ่าเฟยลั่วซือหัวเราะแห้ง ๆ เขารับรู้ถึงสายตาแปลก ๆ ของคนรอบข้างที่มองเขา ราวกับกำลังบอกว่า “ทั้งที่ตกลงกันว่าจะเป็นนักเรียนห่วยด้วยกัน แต่เธอกลับแอบขยับขึ้นไปเงียบ ๆ!”
เขาหัวเราะเกาศีรษะ คิดในใจว่าครั้งหน้าคงต้องทำคะแนนให้ต่ำลงหน่อย แค่ถึงเส้นผ่านก็พอ...
“เวย์น... 26 คะแนน!”
หลังจากแจกข้อสอบชุดสุดท้ายเสร็จ รอยยิ้มบนใบหน้าซิ่วจั้วก็ชัดขึ้นเรื่อย ๆ เขาพูดเสียงอู้อี้ทุ้มต่ำว่า
“ตอนนี้ ฉันจะจัดเนื้อหาคาบต่อไปให้พวกเธอ ฟังให้ดีกันหมด!
ข้อสอบเต็มหนึ่งร้อยคะแนน ขาดหนึ่งคะแนนก็ต้องวิ่งรอบสนามสิบรอบ...