เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หมู่เกาะเซียงโป๋ตี้ เกาะหมายเลข 78
ตะวันคล้อยต่ำ แสงแดดยามบ่ายสาดส่องลงมาจากท้องฟ้า ทะลุผ่านกิ่งใบหนาทึบของต้นอัลคิมันเรด ตกลงบนผืนหญ้าสีเขียวขจี
เป็นระยะ ๆ มีฟองสบู่ผุดขึ้นจากดิน ภายใต้แสงแดดสะท้อนเป็นสีสันสดใส ทำให้รอบด้านงดงามราวกับแดนสวรรค์ในฝัน
หน้าบ้านของเทโซโร่
อู~!
“อา! เดี๋ยว แบบนี้ไม่ได้......”
ซ่าเฟยลั่วซือแบกถุงเงินใหญ่ใบหนึ่งไว้บนไหล่ซ้าย เขายกมือขวาขึ้นจะเคาะประตูบ้าน แต่พอคิดดูแล้วก็ชักมือกลับ
เขาหันไปนั่งลงบนขั้นบันไดหน้าบ้าน ค่อย ๆ ควักซิการ์ออกมาจากด้านในสูทสีน้ำเงิน จุดไฟ สูบเข้าลึก ๆ หนึ่งคำ แล้วจึงค่อย ๆ พ่นควันขาวออกมา
บางครั้งการได้ยินดีเกินไปก็ไม่ใช่เรื่องดีเสมอไป เขามักได้ยินเสียงบางอย่างที่ไม่ต้องการได้ยิน......
โดยเฉพาะเขา ยังเป็นวัยรุ่นที่ฮอร์โมนพลุ่งพล่านอีก