กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หกโมงเช้า ท้องฟ้าค่อย ๆ สว่างขึ้น
ผืนดินเต็มไปด้วยหมอกน้ำสีขาว สลัวรางคล้ายถูกคลุมด้วยผ้าโปร่งสีเงินเทา
โรงเรียนนายร้อยมารินฟันโด ณ สนามฝึก
นักเรียนนายร้อยสามร้อยคนทยอยเข้าแถวรวมตัวกัน
ณ มุมหนึ่งของสนามฝึก ซ่าเฟยลั่วซือเก็บดาบเข้าฝัก นำดาบกลับมาแขวนไว้ที่เอว เขาถอนหายใจยาวและเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก
“เฮ้อ! สองชั่วโมงฟันดาบได้แค่ 10,000 ครั้ง ยังขาดอีก 3,000 ครั้ง ต้องรอมาเติมเต็มตอนกลางคืนแล้ว......”
เมื่อซ่าเฟยลั่วซือเดินกลับไปที่ตำแหน่งกลุ่มของห้องตัวเอง ก็เห็นเจียจี่ทำหน้ายิ้มแย้มเดินตรงไปหาจื้อหยวน
“อรุณสวัสดิ์! จื้อหยวน ฉันชอบเธอ คบกับฉันนะ!”
เมื่อมองใบหน้ายิ้มที่น่ารังเกียจนั้น สาวใหญ่ขาเรียวยาวก็กระตุกที่หางตาเล็กน้อย เธอพูดสวนออกมาโดยสัญชาตญาณ:
“ขอโทษที ฉันปฏิเสธ!”