เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เกาะเรือร้าง
หลังจากส่งเรือเกมสเนคจนลับตาไปแล้ว ซ่าเฟยลั่วซือจึงหันหลังกลับและเดินไปทางนครแห่งสายน้ำ
แต่เขายังไม่ทันไปถึงไกล ก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายของแฟรงกี้
“สุดยอด! คุณทอม หัวรถไฟที่เราเพิ่งทำเสร็จนี้ต้องวิ่งได้แน่นอน!”
ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ซ่าเฟยลั่วซือจึงเดินตามเสียงไป
บนลานโล่งที่รายล้อมไปด้วยกองชิ้นส่วนเรือร้าง ทอม แฟรงกี้ และไอซ์เบิร์กยืนอยู่หน้าหัวรถไฟสีเงินใหม่เอี่ยมพร้อมหัวเราะอย่างมีความสุข
“นี่! หนุ่มน้อย สนใจมาดูรถไฟที่เราเพิ่งทำเสร็จลงน้ำไหม?”
ทอมหัวเราะแล้วโบกมือให้ซ่าเฟยลั่วซือ อีกฝ่ายไม่ได้ปฏิเสธและพยักหน้าตกลง
ไม่นานนัก ด้วยพละกำลังอันผิดมนุษย์ของทอม หัวรถไฟทั้งคันที่หนักกว่าหนึ่งร้อยตันก็ถูกยกขึ้นไปวางบนราง
ครั้งนี้แฟรงกี้ก็ยังคงอาสาตัวเองขอขับรถไฟอีกครั้ง