กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นครแห่งสายน้ำ ถนนกลางเมือง บ้านเลขที่ 136
คนทั้งสี่หยืนอยู่หน้าวิลล่าสวนบุปผาสูงสามชั้น
ซ่าเฟยลั่วซือถือของพะรุงพะรังเต็มสองมือ เขามองประตูรั้วเหล็กที่ปิดสนิทแล้วอดถอนหายใจเบา ๆ ไม่ได้
กุญแจอะไรนั่น ถูกจมลงทะเลไปนานแล้ว…
เมื่อคิดได้เช่นนั้น ซ่าเฟยลั่วซือจึงวางวัตถุดิบในมือลงกับพื้นจัดเรียงให้เรียบร้อย จากนั้นก็พับแขนเสื้อขึ้นปีนประตูรั้วเหล็กที่มีช่องว่างกว้างสามนิ้ว
“ซ่าเฟยลั่วซือ ที่นี่เป็นบ้านของคุณจริง ๆ หรือ” สาวผมเขียว โบอา ซางต๋าสั่วหนีย่า เอ่ยด้วยสีหน้าคลางแคลง
“เอ่อ! ตอนที่ฉันประสบภัยเรืออับปาง ฉันทำกุญแจหายน่ะ