บทที่ 61 ทะเลหมอก

บทที่ 61 ทะเลหมอก

"พี่ชาย? ทำไมดูเครียดแบบนั้น? เจอเรื่องปวดหัวหรือ?"

เสียงหวานใสดังขึ้นขณะที่ร่างเล็กของ หลี่เยว่ฉาน ก้าวเข้ามาพร้อมห่ออาหารในมือ

ดวงอาทิตย์ใกล้ลับขอบฟ้า ทอแสงสีส้มเรืองรองไปทั่วท้องนา

หลี่มู่หยาง ยังคงนั่งอยู่บนคันนาใต้ต้นไม้เก่าแก่ จมอยู่ในห้วงความคิดลึกซึ้ง

แม้ว่าจะไม่มีฝนตกติดต่อกันถึงสามวัน ทำให้ต้นข้าวในนาเหี่ยวเฉาเกือบหมด แต่ เขากลับไม่มีท่าทีว่าจะสนใจเรื่องทำนาเลย

เขาเพียงนั่งอยู่ที่นั่น สีหน้าครุ่นคิด ราวกับกำลังขบคิดเรื่องใหญ่ระดับสวรรค์ถล่ม

ท่าทางเช่นนี้ของ หลี่มู่หยาง ทำให้ หลี่เยว่ฉาน สงสัย

ปกติพี่ชายของนางเป็นคนสบายๆ ไม่เคยหมกมุ่นคิดมากแบบนี้

ต้องมีเรื่องอะไรสักอย่างแน่ๆ